décrire un objet

Quelle forme? Quelle dimension? En quelle matière?

Met een checklist in de hand, ontdekten de leerlingen wat er in de verschillende voeldozen zat én ontdekten ze de nieuwe woordenschat.

 

large? en bois? carré? ovale? en verre? en cuir? étroit?

petit? - oui!

ovale? - oui!

lourd? - non!

fragile? - euch ... oui! :-)

Bekijk hier alle foto's!

Robbe (2Ab)

L’objet est rectangulaire ou parfois rond.

L’ objet est très grand mais aussi très doux!

L’objet existe en plusieurs couleurs.

L’objet n’est pas vraiment lourd.

J’emploie l’objet, quand je dors.                                      C'est ...

 

Phaedra (2Ab)

L’objet est rectangulaire et plat.

L’objet est noir et grand.

L’objet est assez long et étroit.

L’objet est dur, mais si L’objet tombe par terre, L’objet ne fonctionne plus. Alors, l’objet est fragile.

L’objet a un écran.

L’objet est assez lourd.                                                        C'est ...

project WW

Om het schooljaar in schoonheid af te sluiten, stelden de leerlingen voor het vak wetenschappelijk werk zelf een proef voor. De leerstof die gezien werd in de loop van het schooljaar kwam hier weer aan bod.

De leerlingen hadden de keuze uit verschillende contexten.  Ze konden kiezen voor het onderwerp 'Elektriciteit', 'Kracht, druk en evenwicht', 'Licht, kleur en geluid' en 'Massadichtheid'.  Ze kozen één van de 4 contexten en stelden een proefje op. 

Dit proefje werd mondeling voorgesteld in de klas en werd begeleid door een schriftelijk verslag volgens de wetenschappelijke principes.

Klik hier om een filmpje te bekijken.

 
Ook dit jaar werd ik weer positief verrast door mijn leerlingen en hieronder vind je een aantal mooie resultaten terug!

Met de Romeinen aan tafel

Een Romeinse maaltijd? Denk je dan meteen aan kamelenpoten, hersenen van flamingo’s en papegaaienkoppen, rijkelijk overgoten met een sausje van rotte vis? Of prikkelen de wel heel “bijzondere” Romeinse tafelmanieren je fantasie? Je weet toch dat de rijke Romeinen aan tafel hun vieze handen mochten afvegen aan het lange haar van de keukenslavinnetjes?

Dan moeten we je ontgoochelen… Deze vreemde gerechten en gewoontes waren zeker geen dagelijks gebruik! Meer nog: met een Romeins kookboek in de hand kan je vandaag nog best lekkere gerechtjes bereiden.

De leerlingen STV en Latijn namen de proef op de som. Als aperitiefhapje maakten ze moretum klaar, een mengeling van ricotta, honing en verse tuinkruiden. Heerlijk op een sneetje stokbrood en afgewerkt met een druifje! Dan volgden de hoofdgerechtjes: gehaktballetjes met rozijntjes, kippenspiesjes en scampi’s met een verrukkelijke dipsaus. Het verloren brood, rijkelijk overgoten met honing werd het dessert.

Uiteraard gingen de gasten als echte Romeinen in een toga aanliggen aan tafel. Voor één keer was met de handen eten niet onbeleefd! Er werd geklonken met echt druivensap . Prosit!

 

Klik hier voor meer sfeerbeelden.

Eerste Interventieploeg

Woensdagnamiddag volgden meneer Frederick, meneer Lieven en mevrouw Saïda de nascholing 'Opleiding Eerste Interventieploeg (EIP)'. De EIP is een groepje personeelsleden dat instaat voor de veiligheid van de mensen aanwezig in het schoolgebouw en voor de veiligheid van het schoolgebouw zelf. Dit gebeurt enerzijds door preventief toezicht te houden, anderzijds door in het geval van incidenten klaar te staan met een basishulpverlening.

Op regelmatige basis (minstens éénmaal per schooljaar) wordt een evacuatieoefening gehouden, al dan niet aangekondigd. De bedoeling van deze oefening is de personeelsleden en leerlingen vertrouwd te maken met een evacuatie.

Bekijk de filmpjes: EIP1, EIP2 en EIP3.

Canterbury 29 mei 2015

Canterbury, here we come!

Op vrijdag 29 mei stond de wekker in heel wat Beernemse gezinnen extra vroeg ingesteld. Om 6u15 verzamelde een groep nieuwsgierige tieners op de speelplaats. Sommigen waren er al helemaal klaar voor, anderen moesten nog wat op dreef komen of gingen nog verwoed op zoek naar hun identiteitskaart, nodig voor de controle in Calais.

Om 6u45 stapten we op de bus en kon de schoolreis echt beginnen. Na een rit van anderhalf uur, kwamen we aan in Calais. Iedereen moest met zijn identiteitskaart door de controle voor we de shuttle op mochten. De meeste leerlingen hadden nog nooit de overtocht naar Engeland door de Eurotunnel meegemaakt. Het werd een unieke ervaring.

Een half uur later kwamen we al aan in Folkestone en na nog een half uurtje bus zagen we de majestueuze kathedraal van Canterbury opdoemen. In drie groepen gingen we op verkenning. Door een zoektocht waarbij we op zoek gingen naar de beste vrienden, verkenden we de smalle straatjes en de historische weetjes van het stadje. Zo leerden we dat de ducking stool die boven het water van de Stour lijkt te zweven, in de middeleeuwen vooral gebruikt werd om te testen of je al dan niet een heks was. Als je na 15 minuten kopje onder nog leefde, was je een heks en volgde de brandstapel. Was je dood, dan ontving je familie kerkelijke verontschuldigingen. Je ziel zou door God ontvangen worden…

Wat we niet te voet konden zien, ontdekten we vanop het water. Een ontspannen tochtje met een bootje op de Stour, voortgeduwd (‘punting’) door een knappe Engelse jongeman liet ons verder kennismaken met de fascinerende geschiedenis van Canterbury. Wat heeft een meisjeshart nog meer nodig om sneller te gaan kloppen?

In de namiddag gingen de hemelsluizen helaas open en wisten we onmiddellijk waarom de Britten het zomeruur niet nodig vonden… Maar dit kon de pret niet bederven want we sloten ons bezoek af met wat vrije tijd om … te shoppen. De one-pound-shop en de Primark plukten er de vruchten van!

Na een rustige terugreis kwamen we moe maar voldaan terug aan op school. Met dank aan onze twee sympathieke buschauffeurs!

Klik hier voor sfeerfoto's.

Ekiden

Wat maakt ons sterk? Teamwerk!

Het leerkrachtenteam voegde de daad bij het woord. Drie maanden geleden werden snode plannen gesmeed in de leraarskamer. Mevrouw Saïda had een voorstel: wat als we eens met een groep leerkrachten zouden meedoen aan een ekiden. Een wat? Voor de atletiekanalfabeten onder ons: een ekiden is een marathon in estafettevorm. De totale marathonafstand van 42,195 km wordt door zes lopers afgelegd. De startloper neemt de eerste 5 km voor zijn rekening. De volgende lopers lopen respectievelijk 10, 5, 10, 5 en 7,195 km. Mevrouw Saïda, Kristel, Céline en Els namen de uitdaging aan samen met meneer Jonas en Erwin. Op 25 mei zouden ze deelnemen aan de Crelan Ekiden in Brugge (http://www.ekidenbrugge.be/). Trainingsschema’s werden opgesteld, tijden en afstanden vergeleken. Het werkte aanstekelijk! Alle collega’s raakten in de ban van hun prestaties. Iedereen supporterde mee. Naarmate de grote dag naderde, steeg de temperatuur in de leraarskamer. En dan was het eindelijk zover. Lopers en supporters verzamelden aan het Sint-Leocollege waar de wedstrijd startte en eindigde. Meneer Erwin en meneer Jonas beten de spits af. Dan was het de beurt aan mevrouw Els terwijl mevrouw Saïda, Céline en Kristel al stonden te trappelen om te beginnen. Voortgedreven door de kreten van de supporterende collega’s (en zelfs enkele leerlingen) zetten de leerkrachten hun beste beentje voor met een mooie 31ste plaats op 59 teams als resultaat. De sportkriebels hangen nog steeds in de leraarskamer. Er wordt zelfs al stiekem gedacht aan een volgende uitdaging…

Klik hier voor de sfeerfoto’s.

Dauwtrip

Bij het krieken van de dag dromden groepjes leerlingen de schoolpoort van Sint-Lutgart binnen.
De ene leerling kon al wat beter uit zijn bed dan de andere, de ene leerkracht had nog wat kleinere oogjes dan de andere, maar met z'n allen waren we paraat om aan de tocht te beginnen.

De Beernemse velden zijn prachtig zo vroeg in de ochtend. De opkomende zon, het ruisen van de bomen, de stomverbaasde koeien in de wei, het getjilp van de vogels, de meiklokjes langs de berm ... we mochten er allemaal van genieten. Lekker keuvelen met de vrienden en vriendinnen op een moment waarop we eigenlijk nog in ons bed zouden moeten liggen ... het is eens iets anders.

Aangekomen in Ver-Assebroek kwamen we tot rust in het idyllische kerkje. Mevrouw Dagmar had mooie tekstjes voorbereid die afwisselend door de leerlingen werden voorgelezen. De priester was onder de indruk dat zoveel leerlingen aanwezig waren in zijn kerkje. Een dikke proficiat dus aan iedereen die enthousiast deelnam!

De bus bracht ons terug naar school waar we met z'n allen van een heerlijk ontbijt genoten. De directeur had voor chocomelk en koffie gezorgd en dat smaakte na de stevige wandeling. Dat de lessen iets later van start gingen, vonden de meeste leerlingen niet zo erg. :-)

Klik hier voor sfeerfoto's.