Een onvergetelijke dag in Pairi Daiza!

Op vrijdag 7 juni stonden twee bussen klaar om ons naar Brugelette te brengen.

Daar is het prachtige natuur- en dierenpark "Pairi Daiza" gelegen. Het is een heel uitgestrekt domein dat opgesplitst is in verschillende werelden: The kingdom of Ganesha, The Middle Kingdom, The Land of the Cold, Cambron-Abbey, Cambron-by-the-Sea, The Land of Origins, Southern Cape en The Last Frontier.

Enthousiast gingen de leerlingen op ontdekking naar zoveel moois. Ze kregen de opdracht om selfies te maken met een vogel, een aap en één van de dieren van The big five. Soms een pittige opdracht, want niet alle dieren hadden zin om zomaar te poseren.

Bij de giraffen werden de selfies trots aan de leerkrachten getoond.

Na de picknick tussen de pauwen stond de roofvogelshow op het programma.

De regenbui kon de pret niet bederven. We hadden immers de hele voormiddag genoten van een stralende zon. Rakelings scheerden de gieren, arenden, buizerds, valken, uilen en haviken over onze hoofden. Een spannend avontuur!!

Na de show was het tijd om alle dieren op te zoeken die we nog niet hadden gespot. Met een oppervlakte van 65 hectare is het een uitdaging om in één dag alles gezien te hebben.

Hier vind je alvast een paar leuke exemplaren.

de schattige rode panda

      de oude, gigantische schildpadden













                                                 de slaperige koala

                                                                             


                                                        de griezelige vleerhond

de glibberige otter

Iedereen genoot met volle teugen! Pairi Daiza is zeker een aanrader!

Toen iedereen 's nachts moe in bed lag, vond om 2.45 uur een klein mirakel plaats in Pairi Daizai.
De 16-jarige Aziatische olifant Farina schonk er het leven aan een klein kalfje. Deze jongste bewoner van het dierenpark is een vrouwtje. De papa, Po Chin, is 18 jaar oud. 

Lees het volledige artikel hier na: https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190608_04451271.

Klik hier voor meer sfeerbleeden.

La douce France

Op vrijdag 27 mei 2016 trokken we met zijn allen naar één van de mooiste regio’s in Frankrijk, namelijk Nord-Pas-de-Calais. Om half acht vertrok de bus voor een voorspoedige reis. Twee uur later bereikten we onze eerste halte: Cap Blanc-Nez. Deze indrukwekkende kaap met mooi natuurgebied eromheen ligt vlak bij het bruisende stadje Calais. Vanop de top, 134 m boven de zeespiegel, maakten we de afdaling naar het strand. De mooie wandeling van 5 km leidde ons naar het dorpje Wissant. Wist je trouwens dat de naam Wissant afgeleid is van het Nederlandse 'wit zand'? Deze wandeling is een echte aanrader voor de liefhebber van fossielen. Verschillende leerlingen waren dan ook fier zo'n fossiel te kunnen bemachtigen aan de voet van de hoge krijtrotsen.

Na een picknick in Wissant vertrok de bus richting Boulogne-sur-Mer. In Nausicaa, het Nationaal Centrum van de Zee, ontdekten we de wondere wereld van de zee. We stonden verbluft bij het zien van zo'n 36.000 zeedieren en 4,5 miljoen liter water.  De veelkleurige vissen, zeedieren en koralen waren een streling voor het oog. We bibberden even bij de spectaculaire haaien en lachten om de vrolijke zeeleeuwen en komische pinguïns. We mochten zelfs de roggen aaien! Ook het milieubeheer en de biodiversiteit krijgt in Nausicaa de nodige aandacht.

 

Moe maar voldaan konden we de terugreis aanvatten nagenietend van een geslaagde excursie.

Klik hier voor alle foto's.

Canterbury 29 mei 2015

Canterbury, here we come!

Op vrijdag 29 mei stond de wekker in heel wat Beernemse gezinnen extra vroeg ingesteld. Om 6u15 verzamelde een groep nieuwsgierige tieners op de speelplaats. Sommigen waren er al helemaal klaar voor, anderen moesten nog wat op dreef komen of gingen nog verwoed op zoek naar hun identiteitskaart, nodig voor de controle in Calais.

Om 6u45 stapten we op de bus en kon de schoolreis echt beginnen. Na een rit van anderhalf uur, kwamen we aan in Calais. Iedereen moest met zijn identiteitskaart door de controle voor we de shuttle op mochten. De meeste leerlingen hadden nog nooit de overtocht naar Engeland door de Eurotunnel meegemaakt. Het werd een unieke ervaring.

Een half uur later kwamen we al aan in Folkestone en na nog een half uurtje bus zagen we de majestueuze kathedraal van Canterbury opdoemen. In drie groepen gingen we op verkenning. Door een zoektocht waarbij we op zoek gingen naar de beste vrienden, verkenden we de smalle straatjes en de historische weetjes van het stadje. Zo leerden we dat de ducking stool die boven het water van de Stour lijkt te zweven, in de middeleeuwen vooral gebruikt werd om te testen of je al dan niet een heks was. Als je na 15 minuten kopje onder nog leefde, was je een heks en volgde de brandstapel. Was je dood, dan ontving je familie kerkelijke verontschuldigingen. Je ziel zou door God ontvangen worden…

Wat we niet te voet konden zien, ontdekten we vanop het water. Een ontspannen tochtje met een bootje op de Stour, voortgeduwd (‘punting’) door een knappe Engelse jongeman liet ons verder kennismaken met de fascinerende geschiedenis van Canterbury. Wat heeft een meisjeshart nog meer nodig om sneller te gaan kloppen?

In de namiddag gingen de hemelsluizen helaas open en wisten we onmiddellijk waarom de Britten het zomeruur niet nodig vonden… Maar dit kon de pret niet bederven want we sloten ons bezoek af met wat vrije tijd om … te shoppen. De one-pound-shop en de Primark plukten er de vruchten van!

Na een rustige terugreis kwamen we moe maar voldaan terug aan op school. Met dank aan onze twee sympathieke buschauffeurs!

Klik hier voor sfeerfoto's.