Speuren naar Latijnse opschriften

Wisten jullie dat we helemaal niet naar Rome moeten om de Latijnse taal en bijhorende verhalen in het straatbeeld terug te vinden?

Op dinsdag 31 mei trokken we met de leerlingen Latijn van het tweede jaar naar de Brugse binnenstad. Hoewel de stad Brugge geen onbekende is, stonden we verbaasd over de vele inscripties, reliëfs en beelden die iets met de Latijnse taal en cultuur te maken hebben. We liepen door de drukke winkelstraten en keken voor één keer niet (alleen) naar de etalages maar ook naar boven. Zo ontdekten we op een gevel in de Steenstraat de voorstelling van de dagen van de week en hun bijhorende Romeinse godheid. Op het Walplein stonden we stil bij het bekende beeldhouwwerk van onze dorpsgenoot Jef Claerhout.  

Via talloze inscripties leerden we 'het Latijnse Brugge’ kennen. Tussenin maakten we ook kennis met een aantal stadslegenden, zoals die van de arme Serena die het Brugse kantwerk zou uitgevonden hebben. Marie ontdekte in de Katelijnestraat zelfs een kantwinkeltje met de naam Serena! Aan het Begijnhof en het Minnewater luisterden we naar de legenden over de Brugse zwanen (ja, ook over de zwarte zwaan die in 2014 plotseling in Brugge neerstreek).

Dat we zelfs nog dichter bij de school Latijnse inscripties hebben, ontdekten de leerlingen Latijn van het eerste jaar diezelfde dag. We stapten naar de Sint-Amanduskerk en het achterliggende kerkhof en ontdekten ook daar heel wat opschriften!

La douce France

Op vrijdag 27 mei 2016 trokken we met zijn allen naar één van de mooiste regio’s in Frankrijk, namelijk Nord-Pas-de-Calais. Om half acht vertrok de bus voor een voorspoedige reis. Twee uur later bereikten we onze eerste halte: Cap Blanc-Nez. Deze indrukwekkende kaap met mooi natuurgebied eromheen ligt vlak bij het bruisende stadje Calais. Vanop de top, 134 m boven de zeespiegel, maakten we de afdaling naar het strand. De mooie wandeling van 5 km leidde ons naar het dorpje Wissant. Wist je trouwens dat de naam Wissant afgeleid is van het Nederlandse 'wit zand'? Deze wandeling is een echte aanrader voor de liefhebber van fossielen. Verschillende leerlingen waren dan ook fier zo'n fossiel te kunnen bemachtigen aan de voet van de hoge krijtrotsen.

Na een picknick in Wissant vertrok de bus richting Boulogne-sur-Mer. In Nausicaa, het Nationaal Centrum van de Zee, ontdekten we de wondere wereld van de zee. We stonden verbluft bij het zien van zo'n 36.000 zeedieren en 4,5 miljoen liter water.  De veelkleurige vissen, zeedieren en koralen waren een streling voor het oog. We bibberden even bij de spectaculaire haaien en lachten om de vrolijke zeeleeuwen en komische pinguïns. We mochten zelfs de roggen aaien! Ook het milieubeheer en de biodiversiteit krijgt in Nausicaa de nodige aandacht.

 

Moe maar voldaan konden we de terugreis aanvatten nagenietend van een geslaagde excursie.

Klik hier voor alle foto's.

In alle maten...

Binnen het thema ‘lengte’ kregen de leerlingen STV de opdracht om een meetinstrument te ontwerpen. 

Als kers op de taart mochten ze de peuters en kleuters opmeten. Hiervoor werkten we samen met onze buren van De Zonnebloem. Het was leuk om ook eens kennis te maken met deze doelgroep.

De foto's spreken voor zich.

Sportdag

Op dinsdag 3 mei trokken we met 2 volle bussen naar het provinciaal sportcentrum De Boerenkreek in Sint-Jan-in-Eremo. De weergoden waren ons alvast gunstig gezind: het zonnetje scheen en voor de watersporten konden we rekenen op voldoende wind.

De leerlingen konden kiezen uit een ruim aanbod. Heel wat sporten gingen door op de grote kreek. Naast de bekende watersporten zoals zeilen, kano en vlotten, konden ze ook proeven van SUP op een XL board en catsyzeilen. Tot grote pret van de leerlingen kozen ook enkele leerkrachten het 'ruime sop'.

Ook 'aan land' viel heel wat te beleven: boogschieten, powerkite, circustechnieken, landboard en teambuildingsspelletjes.

Met een gezonde blos op de wangen keerden we terug naar Beernem om vroeg onder de wol te kruipen want 's anderendaags stond de dauwtrip op het programma!

Klik hier voor alle foto's.

Leerling en collega getuigen over hun deelname aan de film "De Zaak De Zutter"

Sofie De Brée:

Mijn personage

heet Germaine Charle, maar iedereen noemt haar Germaintje.

Germaintje had iets verdachts gehoord en Pardo (de dorpsgek) heeft Germaintje dan naar de onderzoeksrechter gebracht, omdat hij wou dat ze hetgeen wat ze gehoord heeft, ging vertellen. Germaine is dus een getuige in het proces.

'Germaintje'

Het leukste 

vond ik het ontvangen worden door iedereen en we kregen soms zelfs koffiekoeken en fruitsap. We werden daar in de watten gelegd! Maar ook op de set zelf was het superleuk. Dan kan je je helemaal inleven in een andere rol, een ander personage en dat was echt wel leuk!

Mijn favoriete scène?

Dat is er ook niet echt één, want er komen wel vele leuke scènes tussen! Bijvoorbeeld de 'catfight' tussen de twee zussen. Maar de spannendste scène? Dat was voor mij de laatste scène, want dan kom je te weten hoe, waarom en door wie Hector De Zutter vermoord geweest is.

Achter de schermen 

was het heel plezant! Dan denk ik even terug aan de draaidag wanneer ik mijn verklaring moest afleggen bij de onderzoeksrechter. In de film is dat een heel serieuze scène, maar achter de schermen hebben we ons ziek gelachen! Dat was toen echt tof :)

Waarom moet je ZDZ gaan kijken? 

Het is een spannende film en echt een aanrader voor jong en oud!

Met mama Hilde Serlippens
Lid van ons oudercomité

Mevrouw Greta Stock:

Meewerken aan Zaak De Zutter was een geweldige ervaring die ik zo opnieuw zou willen beleven. 

Met beperkt budget en met de hulp van heel  veel  vrijwilligers uit Beernem en omstreken kon Katrien Ryserhove haar droom waarmaken. Onwaarschijnlijk of zoals Jan Verheyen het zegt: "ongelofelijk straf hoe ze het hebben klaargespeeld!"

De film over de vierde moord van Beernem (de moord op de jonge Hector De Zutter) is echt een werk met veel liefde gemaakt. Ik kwam veel bekenden  tegen maar leerde er ook  nieuwe mensen kennen (zowel professionelen  als amateurs) waarmee een band werd opgebouwd die nooit meer stuk kan gaan. We waren als één familie.

Ikzelf ben figurante in de film. Ik speelde in veel scènes mee, je ziet mij tijdens de zoektocht in het bos, in de danszaal, op de bedevaart, in de rechtszaal, tenminste, als je mij herkent in de kledij van die tijd. Ook dat was een belevenis op zichzelf: kledij verzamelen of uitzoeken op de zolder van mijn moeder (die samen met mijn vader ook figureerde), passende hoedjes vinden, een bloemetjesschort van mijn grootmoeder, de juiste schoenen aantrekken! Alles moest kloppen.         

                                

De film toont prachtige beelden van het leven zoals het toen was, zowel in huis als buitenshuis. Als je goed kijkt herken je zeker bepaalde plaatsen in en rond Beernem. 

Voor mijzelf zijn er toch een paar scènes belangrijk:

• De vaartscène: het lijk werd opgevist voor onze deur in de oude vaart van St.-Joris. Die dag had ik de hele crew van acteurs tot de mensen van de kledij en grime, in mijn huis. Dat alleen al was een ervaring op zich.

Preparatie van "het lijk" bij mevrouw Greta thuis

• De scène waarin mijn man speelt natuurlijk: Hij  kreeg na de auditie een klein acteursrolletje: de knecht van Schepers. Hij alleen kreeg de sleutel van de stal waar bloed op de muur ontdekt werd. Vooral de mimiek en wat niet gezegd werd maar toch van zijn gezicht af te lezen is, is heel belangrijk in het verhaal: Beernem was bang en zweeg.

Mevr. Greta en haar man

• De slotscène: Hierover verklap ik uiteraard niets, behalve dat het muisstil wordt bij het publiek.

Wij kijken nu met andere ogen naar een film omdat we weten hoeveel werk erin zit: de keren waarop een scène opnieuw moest gespeeld worden vanuit een andere gezichtshoek zijn  ontelbaar, wachten tot de zon er weer is of juist niet, een onverwacht geluid van een vliegtuig dat overkomt, iemand die uit zijn rol valt... 

Geduld moet je dus ook hebben, maar niemand zaagde of klaagde daarover.  Het was een eer om met zo’n  mensen te kunnen samenwerken. Respect voor al die mensen! Zonder de inzet van zovelen was de film niet mogelijk geweest.

En alleen al daarom moet iedere Beernemnaar Zaak De Zutter  gaan bekijken! 

Infoweekend

We blikken terug op een heel geslaagd infoweekend! Heel wat zesdeklassers kwamen samen met hun ouders op verkenning in onze middenschool. Ze proefden van de warme sfeer en kregen uitleg over de verschillende studierichtingen. Ook de diverse workshops (en uiteraard de frietjes) werden gesmaakt.

De inschrijvingen overtreffen onze stoutste verwachtingen. We bedanken de leerlingen voor hun enthousiaste inzet en alle bezoekers voor de interesse. 
Wil je nog meer informatie?  Maak gerust een afspraak (050/78 11 70)!

Klik hier voor alle foto's.

In de voetsporen van Odysseus

Tijdens de les geschiedenis van het tweede jaar verdiepen we ons in de wereld van de Klassieke Oudheid.

De leerlingen kregen de opdracht om een stop-motion filmpje te maken over het leven van een BG (Bekende Griek) of BR (Bekende Romein) of BK (Bekende Kelt).

De leerlingen plunderden hun oude speelgoedkisten of tekenden zelf hun scènes uit. 

We kregen heel wat geslaagde filmpjes te zien, maar het leven van Odysseus, bekeken door de ogen van twee creatieve meiden, mocht op veel bijval rekenen.

Graag jullie aandacht voor deze dappere held: