Werkstukken soldeeropdracht

In de les mechanica-elektriciteit maakten de leerlingen een bestaande figuur zo perfect mogelijk na met koperdraad en soldeerden die dan op een correcte manier aan elkaar. Daarna maakten ze een kader om hun figuur in op te hangen. 

Even voorstellen

Tijdens de les Nederlands stelden alle leerlingen van het eerste jaar zich op een originele manier voor aan hun klasgenoten en leerkracht.

Ze kozen vijf letters uit hun naam en zochten naar woorden waarmee ze zichzelf konden voorstellen.

De presentatie werd nog leuker doordat ze een speciaal voorwerp mochten meebrengen. Heleen bracht haar naaisetje mee, Yoran creëerde enkele coole gadgets met zijn 3D-pen, Tiemen schudde met zijn sneeuwbol, Rayana liet een schattig knuffelbeertje zien, Emma en Kemma showden hun scoutsuniform en Emiel verraste ons met een prachtige versie van Marina op zijn accordeon.

De presentaties waren stuk voor stuk een plezier om naar te luisteren.

Dat belooft voor de volgende spreekoefeningen!

Klik hier voor alle foto's.

Evalueren met schoenen

Tijdens de eerste les godsdienst mochten de leerlingen eens brainstormen rond hun gevoelens en verwachtingen bij het nieuwe schooljaar. Als leerkracht merk je dat de leerlingen nog wat afwachtend reageren. Misschien kunnen enkele energizers hen wat losser maken.

We maakten "pop-pop-popcorn" met de klas, draaiden de kring van buiten naar binnen, ontwarden de klasknoop en gooiden onze schoenen in het midden voor een "schoenhoop-evaluatie".

Hoe evalueer je nu met schoenen?

Alle leerlingen zitten in een kring. Iedereen trekt een schoen uit, elke schoen wordt op een bepaalde plaats in de kring gezet. Alle schoenen stellen de gevoelens van de eigenaars voor. De manier waarop de schoen staat, ligt of hangt is een uitdrukking van hoe deze leerling zich op dat moment voelt in de klas.

Sommigen zetten hun schoen dichtbij zichzelf of aarzelend naar het midden gericht, afwachtend, maar toch open naar anderen. Sommigen zetten hun schoen pal in het midden met de neus naar boven gericht. "Hier ben ik! Ik ben er klaar voor!" Anderen legden hun schoen veilig bij die van hun vrienden, iemand stopte zijn schoen zelfs in de trui van zijn beste vriend. Wat een vertrouwen!  Een andere leerling zette zijn schoen in een hoek van de gymzaal, boven op de mat: "Ik durf anders zijn!" Waarom ook niet?!

Hoe zou die klassikale schoenhoop er volgens de leerlingen op het einde van het schooljaar bij liggen?

Hopelijk wordt het één gezellige hoop schoenen, zonder al te veel onderlinge afstand, geen knopen in de veters en de neuzen naar elkaar gericht!

De eerste evaluatie voor godsdienst is achter de rug, zonder punten, maar toch vond iedereen het "geslaagd"!

Wind in de zeilen

Een nieuw schooljaar is begonnen. Nieuwe boeken, nieuwe leerkrachten, nieuwe klasgenoten en veel nieuwe gezichten. Met 53 zijn ze, onze eerstejaars. Voorzichtjes schuifelden ze deze morgen de schoolpoort binnen. Benieuwd naar wat er komen zou. 

Sommigen ontdekten al snel hun vroegere klasgenoten. Maar ook de leerlingen die niemand kenden, werden gauw in de groepjes opgenomen. 

En toen ging de bel. Eindelijk zouden ze te weten komen  bij welke titularis en klasgenoten ze zouden terechtkomen. Eén voor één riep de directeur de namen van de leerlingen af.

De leerlingen van het tweede jaar vertrokken eerst naar hun thuisklas waar het schooljaar door de titularis werd ingeluid. De eerstejaars volgden met hun titularis. Na de eerste praktische afspraken mochten onze eerstes in kleine groepjes op verkenning door de school.

Een fotozoektocht leidde hen door de ganse school waar ze via zoekopdrachten én praktische proeven letters sprokkelden. Met die letters moesten ze de leuze van onze startviering vinden: 

WIND IN DE ZEILEN

We sloten de voormiddag af met een heuse klassencompetitie. In 4 proeven namen de groepen het tegen elkaar op: zeilvolley, estafette, flippermens en levend vier op een rij. Alle groepen gaven het beste van zichzelf. Het bleef spannend tot het laatste moment. Klas 1Ab werd de uiteindelijke winnaar.

We sloten de dag af met een sfeervolle viering. De mooie teksten, de aangepaste muziek (dank je wel, mijnheer Erwin en mevrouw Ann-Sophie, voor jullie muzikale improvisatie!) en het luisterspel uitgevoerd door enkele tweedejaars brachten ons helemaal in de sfeer. 

We wensen iedereen een schooljaar vol wind in de zeilen!

Klik hier voor alle foto's.

Aftellen...

We wuiven mevrouw Martine uit

Mevrouw Martine Reynaert neemt na 37 dienst in Sint-Lutgart afscheid van onze school om te genieten van een welverdiend pensioen. Dat konden we natuurlijk niet onopgemerkt voorbij laten gaan! 

Met een versierde tandem haalden we mevrouw Martine op om haar een hele week extra in de watten te leggen. In de leraarskamer werd ze verwend met aardbeien en taart. 

We hielden een picknick en een afscheidsreceptie met haar leerlingen.

Op de laatste schooldag vormden alle leerlingen een erehaag van de kerk tot aan de school waarbij haar leerlingen van 2Aa en 2Ab haar een mooie witte roos aanboden. 

We bedanken mevrouw Martine voor haar jarenlange inzet voor onze school. De vele oud-leerlingen zullen zich haar zeker herinneren als een heel gedreven wiskundeleerkracht die steeds het maximum uit haar leerlingen probeerde te halen.

Klik hier voor meer foto's.

Prosit!

“Toon me wat er op je bord ligt en ik zeg je wie je bent.” 

Vanuit deze invalshoek ontstond de culinaire geschiedenis. Wat we eten, weerspiegelt namelijk heel wat maatschappelijke of economische trends.

   

De leerlingen Latijn en STV van het tweede jaar zetten op vrijdag 3 juni, na een jaar van hard werken, de kers op de taart. Ze bereidden een heus Romeins vijfgangenmenu. Vooraf maakten ze kennis met een stukje culinaire geschiedenis. 

Ze ontdekten het belang van archeologische bronnen. Ons land heeft zelfs een heuse foodarcheoloog die met de kennis die hij jarenlang verzamelde, aan de slag gaat in de keuken. Hij baseert zijn recepten op de resten die in afvalkuilen, graven of putten van duizenden jaren oud tevoorschijn komen.

We kunnen ook terecht bij een aantal Latijnse auteurs. Dankzij de kookboeken van Apicius zijn er bijvoorbeeld heel wat authentiek Romeinse recepten bewaard gebleven.

Daarna doken we de keuken in. De leerlingen werden verdeeld in vijf groepjes die elk één gerechtje klaarmaakten:

moretum: 

een mengeling van ricotta, honing en verse tuinkruiden, geserveerd op een sneetje stokbrood en afgewerkt met een druifje 

gehaktballetjes met rozijntjes

kippenspiesjes gekruid met zwarte peper 

scampi’s met een verrukkelijke dipsaus

dulcia: verloren brood, rijkelijk overgoten met honing

Voor de maaltijd werd de STV-klas omgetoverd in een echt triclinium met aanligbedden. Ook de Romeinse tafelmanieren pasten we, althans gedeeltelijk, toe. Zo gingen we, gekleed in een toga, aan tafel aanliggen. Als echte Romeinen aten we de gerechten met de handen. Nadien veegden we onze handen wel af aan een servetje in plaats van aan de lange haren van de keukenslavinnetjes…

Het werd een boeiende wisselwerking tussen de leerlingen STV en Latijn! De STV'ers ontdekten een nieuw stukje Romeinse geschiedenis terwijl de latinisten konden proeven van de intensieve keukenpraktijk.

Klik hier voor alle foto's.